به زاهد گفتم اين زهد و ريا تا كي بود باقي.... به گفتــــا تا به دنيا مردم نادان شود پيدا

زاهـــد ظاهـــــرپرست از حــــال مـا آگاه نیست ... ور نه لطف شیـخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

 

 زاهد كنون كه پند تو در من اثر نكرد          پرهيــــــز كن كه در تو نيفتد شرار من